• envinow.gr

Το δικαίωμα όλων στο νερό και την αποχέτευση - 2,2 δις άνθρωποι δεν έχουν ασφαλή πρόσβαση

Του Νίκου Γκολιόπουλου


Μια νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και της UNICEF αναδεικνύει ότι 2,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή πάνω από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, ζουν πολύ κάτω από τα σύγχρονα πρότυπα για την ασφαλή ύδρευση και αποχέτευση.


Η εν λόγω έκθεση, "Πρόοδος για το πόσιμο νερό των νοικοκυριών και τις συνθήκες υγιεινής, 2000-2017: Ειδική εστίαση στις ανισότητες", είναι η πιο πρόσφατη δημοσίευση από το Κοινό Πρόγραμμα Παρακολούθησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας / UNICEF, το οποίο παρακολουθεί την παγκόσμια πρόοδο του επιπέδου ύδρευσης και αποχέτευσης, με βάση τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDG). Συγκεκριμένα, ο 6ος Στόχος Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών απαιτεί καθολική και ασφαλή πρόσβαση σε πόσιμο νερό και υπηρεσίες υγιεινής.


Σύμφωνα με τη νέα έκθεση, παρότι έχει σημειωθεί πρόοδος από το 2000, δισεκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να μην ικανοποιούνται στο συγκεκριμένο πεδίο. Η έκθεση σκιαγραφεί την πρόσβασή τους σε βασικές υπηρεσίες, η οποία έχει βελτιωθεί σημαντικά, και την πρόσβαση σε υπηρεσίες "ασφαλούς διαχείρισης", οι οποίες είναι ανεπαρκείς σε πολλά σημεία του κόσμου.


Μόνο το 45% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες υγιεινής.

Για να χαρακτηριστεί ως ασφαλώς διαχειριζόμενο, το πόσιμο νερό πρέπει να πληροί τρία κριτήρια: να είναι προσβάσιμο στα κτίρια, να είναι διαθέσιμο για τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα και να μην περιέχει μόλυνση Ε. Coli, αρσενικό ή φθόριο. Οι εγκαταστάσεις αποχέτευσης θεωρούνται ότι διαχειρίζονται με ασφάλεια όταν οι τουαλέτες δεν μοιράζονται με άλλα νοικοκυριά και τα απόβλητα υφίστανται ασφαλή επεξεργασία.


Το 2017, περίπου 5,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι είχαν πρόσβαση σε ασφαλώς διαχειριζόμενο πόσιμο νερό. Αλλά ακόμα και από αυτά, ένα μέρος χρησιμοποίησε μόνο βασικές υπηρεσίες ή ανεπεξέργαστο νερό επιφανειακών υδάτων.


Οι φτωχοί και αγροτικοί πληθυσμοί διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να μείνουν πίσω. Το 2017, η αστική πρόσβαση στις βασικές υπηρεσίες πόσιμου νερού ήταν 97%, ενώ η κάλυψη της υπαίθρου ήταν 81%.


Όσον αφορά την αποχέτευση, περίπου 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι απέκτησαν πρόσβαση στις βασικές υπηρεσίες μεταξύ του 2000 και του 2017, αλλά 2 δισεκατομμύρια παραμένουν χωρίς.