Λίμνη Παμβώτιδα: Μια πηγή φυσικού πλούτου που κινδυνεύει

Της Όλγας Παπαδοπούλου

Η Λίμνη Παμβώτιδα ή καλύτερα το στολίδι των Ιωαννίνων, όπως θα μπορούσε να την αποκαλέσει κανείς, κοσμεί την πόλη από την βυζαντινή περίοδο ίδρυσής της. Έχει μήκος 7,9 περίπου χιλιόμετρα, πλάτος 1,5 ως 5,4 χιλιόμετρα, μέσο βάθος 4 - 5 μέτρα, μέγιστο βάθος 12 μέτρα και επιφάνεια 19,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Περιβάλλεται από τα όρη Μιτσικέλι και των ανατολικών αντερεισμάτων του Τομάρου και σχηματίζεται από τα ύδατα τριών κυρίως πηγών (Ντραμπάντοβας, Σεντενίκου και Κρύας), που αναβλύζουν στους πρόποδες του Μιτσικελίου. Η απαράμιλλη φυσική ομορφιά της έχει γίνει αιτία να γραφθούν γι αυτή δημοτικά τραγούδια και στιχάκια καθώς και θρύλοι που σχετίζονται με τη λίμνη, ενώ χαρακτηριστικό της δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το κατοικήσιμο νησάκι που βρίσκεται στο κέντρο της, φαινόμενο μοναδικό και σπάνιο. Με ιστορία που μετρά πάνω από 10000 Χρόνια αποτελεί μία από τις αρχαιότερες λίμνες της Ευρώπης.


Όπως μαρτυρεί και η ονομασία της είναι αυτή που «τρέφει τους πάντες» αφού αποτελεί έναν φυσικό πλούτο χλωρίδας και πανίδας για την ευρύτερη περιοχή. Η λίμνη των Ιωαννίνων είναι ιχθυοτρόφος και φημίζεται για τα χέλια και τις καραβίδες που ζουν στο βυθό της, ενώ στις πυκνόφυτες όχθες της φιλοξενεί μεγάλο αριθμό πτηνών, μεταναστευτικών και μη. Αποτελεί, παράλληλα, πηγή οικονομικής ανάπτυξης λόγω των γόνιμων καλλιεργήσιμων παραλίμνιων εκτάσεων και της αλιείας καθώς και του τουρισμού, αφού λόγω της φυσικής ομορφιάς της αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες.


Παρ’ όλα αυτά, η συνεχόμενη ανθρώπινη παρέμβαση σε αυτή έχει δημιουργήσει πολλαπλά περιβαλλοντικά προβλήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ολική αποξήρανση της Λίμνης Λαψίστας το 1954 ,προκειμένου η έκτασή της να χρησιμοποιηθεί για καλλιέργειες, η οποία αποτελούσε ενιαίο σώμα με την λίμνη Παμβώτιδα και είχε ως συνέπεια την ανανέωση των υδάτων της, είχε ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση της λίμνης και την ρύπανσή της. Επιπλέον, λόγω του ανθρώπινου παράγοντα ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η λίμνη είναι αυτό του ευτροφισμού. Το φαινόμενο γίνεται ολοένα και εντονότερο με αποτελέσματα όλο και μεγαλύτερο μέρος της υδρόβιας ζωής να χάνεται λόγω της έλλειψης οξυγόνου και η εικόνα της λίμνης να γίνεται αντιαισθητική. Πολλές έρευνες έχουν δείξει πως σε βάθος χρόνου, με βάση τα τωρινά δεδομένα, η λίμνη κινδυνεύει να χαθεί.


Είναι επιτακτική η ανάγκη να διατηρήσουμε την πηγή αυτή φυσικού πλούτου ακέραια και να την προστατέψουμε από την συνεχόμενη ανθρώπινη παρέμβαση. Με συλλογική αλλά και ατομική προσπάθεια από τον κάθε ένα από εμάς θα μπορέσει αυτό να καταστεί δυνατό, ώστε να μπορούμε να προστατέψουμε και να σεβαστούμε το μεγαλείο της φύσης.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ