top of page

Η οικονομική οπτική του περιβαλλοντικού σχεδιασμού

  • Εικόνα συγγραφέα: envinow.gr
    envinow.gr
  • πριν από 1 ημέρα
  • διαβάστηκε 2 λεπτά

Με τις κοινωνίες σε παγκόσμιο επίπεδο να ευαισθητοποιούνται ολοένα και περισσότερο σε ζητήματα βιωσιμότητας, οικολογίας και περιβαλλοντικής αειφορίας, η διείσδυση των οικονομικών στις επιστήμες περιβάλλοντος έχει αρχίσει και εδραιώνεται [4].


Η περιβαλλοντική οικονομία είναι ένας νέο-αναπτυσσόμενος κλάδος. Βασικό αντικείμενο της αποτελεί η μελέτη και η αποτύπωση της αμφίδρομης αλληλεπίδρασης που υπάρχει μεταξύ των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και των πιθανών εν δυνάμει ανακυπτόντων (εξ’ αυτών) περιβαλλοντικών ζητημάτων [1].


Οι βασικοί πυλώνες της βιωσιμότητας (Πηγή: https://www.gevme.com/).
Οι βασικοί πυλώνες της βιωσιμότητας (Πηγή: https://www.gevme.com/).

Ο εν λόγω επιστημονικός κλάδος εστιάζει στην καταγραφή, στην αποτύπωση αλλά και την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι αναπτυξιακές και οικονομικές πολιτικές επιδρούν στο περιβάλλον και αντιστρόφως [2,5].


Μεταξύ των στόχων της περιβαλλοντικής οικονομίας συμπεριλαμβάνονται συνοπτικά [3,4]:

  • η καταγραφή των ελλείψεων του περιβαλλοντικού πλαισίου, σε ότι αφορά στην κατάχρηση πόρων και στην ελλιπή αποτίμηση της ρύπανσης.

  • η διαμόρφωση/εφαρμογή των κατάλληλων στρατηγικών ώστε να επιτυγχάνεται ο περιορισμός των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και η ορθή (από περιβαλλοντικής απόψεως) προώθηση των εκάστοτε εφαρμοζόμενων αναπτυξιακών πολιτικών,

  • η κατανόηση των οικονομικών επιπτώσεων που συνδέονται με την περιβαλλοντική υποβάθμιση και ο τρόπος που επηρεάζουν συνολικά την οικονομία.


Μέσω της οικονομίας του περιβάλλοντος οι εμπλεκόμενοι, φορείς και επιχειρήσεις, αποκτούν τα εργαλεία που θα τους βοηθήσουν να επιλέξουν τις κατάλληλες στρατηγικές, διασφαλίζοντας ότι κατά την εφαρμογή τους θα ικανοποιείται μια άτυπη συνθήκη εξισορρόπησης ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα [4].

Στο εν λόγω αναπτυξιακό μοντέλο, σε αντίθεση με τα επί του παρόντος εν χρήση αντίστοιχα του, τα περιβαλλοντικά αγαθά (αέρας, νερό, έδαφος κ.α.) λογίζονται ως «αντικείμενα» οικονομικής αξίας των οποίων η χρήση συνεπάγεται τη δημιουργία αντίστοιχού «κόστους» (περιβαλλοντικού, οικονομικού, κοινωνικού κ.α.) σε όρους οικονομικής ανάπτυξης [2,4].


Η συγκεκριμένη προσέγγιση διασφαλίζει ταυτόχρονα την οικονομικά αποτελεσματικότερη εφαρμογή, σε επίπεδο σχεδιασμού και διαχείρισης τόσο των φυσικών πόρων όσο και των συστημάτων του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος.


Η περιβαλλοντική οικονομία επιδιώκει να πετύχει τους στόχους της απαντώντας στα ακόλουθα ερωτήματα [3]:

1.        Ποια είναι η προέλευση των περιβαλλοντικών προκλήσεων σε όρους οικονομίας και θεσμικής οργάνωσης;

2.        Πως αποτιμάται σε οικονομικούς όρους (κόστος) η υποβάθμιση του περιβάλλοντος (ρύπανση, υπερεκμετάλλευση πόρων), και οι θεσμικές και πρακτικές παρεμβάσεις που αφορούν στην πρόληψη/περιορισμό/εξάλειψη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων;

3.        Πως με γνώμονα την βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και την αποτροπή φαινομένων περιβαλλοντικής υποβάθμισης ο σχεδιασμός οικονομικών κινήτρων και περιβαλλοντικών στρατηγικών μπορεί να γίνει αποτελεσματικότερος;


Οι επιστήμες σε συνδυασμό με την ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη της εποχής καθοδηγούν, δημιουργώντας μονοπάτια και προσφέροντας διεξόδους σε ποικίλες κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις.


Αποτελεί ωστόσο «κηλίδα» το ότι οι οιεσδήποτε επιπτώσεις της ανθρωπογενούς δραστηριότητας στο περιβάλλον για να γίνουν αντιληπτές και να αναληφθεί δράση ως προς την αντιμετώπιση τον περιορισμό και την εξάλειψή τους, πρέπει αν αποτιμηθούν σε όρους οικονομικού κόστους.  

 

Βιβλιογραφία

 

 
 
 

Σχόλια


bottom of page