• envinow.gr

Η διάβρωση των Ελληνικών ακτών

Ενημερώθηκε: 21 Οκτ 2019

Του Νίκου Γκολιόπουλου


Διανύουμε αυτές τις μέρες έναν ακόμη Αύγουστο, στην καρδιά του καλοκαιριού, χαιρόμαστε τις Ελληνικές θάλασσες και ακτές. Τα τελευταία χρόνια, γίνεται μία συντονισμένη προσπάθεια να τις διαφυλάξουμε κατά το δυνατόν, από ρύπους και απορρίμματα που συχνά είναι αποτέλεσμα της υπερφόρτωσης της Ελληνικής και Μεσογειακής ακτογραμμής κατά τους θερινούς μήνες. Το πρόβλημα δεν έχει αντιμετωπιστεί, αλλά προβάλλεται επαρκώς τα τελευταία χρόνια, ώστε να ευαισθητοποιηθούν οι διερχόμενοι παραθεριστές, από κάθε γωνιά του κόσμου, να προστατεύουν το φυσικό περιβάλλον.


Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως, συγκεντρώνει ένα φαινόμενο των Ελληνικών ακτών, που δεν οφείλεται άμεσα στον άνθρωπο, η διάβρωσή, που μαστίζει τη χώρα μας.

Η διάβρωση είναι μείζονος σημασίας ζήτημα για τη χώρα μας, αν αναλογιστεί κανείς ότι περιβάλλεται από πολύ μεγάλο μήκος ακτών, 16.300 χιλιομέτρων, έχει την 9η μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο, ενώ συγκριτικά με την επιφάνειά της και με το επι τοις εκατό ποσοστό ακτογραμμής/περιμέτρου (93%) κατατάσσεται στην 4η θέση μετά την Ισλανδία, τη Μ. Βρετανία και τη Νορβηγία. Η διάβρωση είναι ένα φυσικό φαινόμενο, που συχνά προκαλεί κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, με την καταστροφή παράκτιων υποδομών και την υποβάθμιση τουριστικών περιοχών λόγω της απομείωσης ή απώλειας των ακτών. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα φαίνονται στις φωτογραφίες:





Ας δούμε όμως αναλυτικότερα, πως διαμορφώνεται το φαινόμενο της διάβρωσης. Στις ακτές και στους πυθμένες των παράκτιων περιοχών, αναπτύσσεται δράση κυματισμών και ρευμάτων. Αν οι ακτές είναι βραχώδεις (44% των ακτών), έχουν σταθερή μορφή που μεταβάλλεται στο πέρασμα των αιώνων με αργούς ρυθμούς, ενώ αν είναι αμμώδεις (παράκτιοι κρημνοί, παραλιακές ζώνες, πηλώδεις ακτές), αποτελούμενες από κυμαινόμενης κοκκομετρίας υλικά, υφίστανται έντονα την επίδραση των ρευμάτων και κυματισμών. Έτσι, δημιουργούνται μορφολογικές αλλοιώσεις, που μπορεί να συντελεστούν σε λίγες μόνο ώρες, ή ακόμα και σε διάστημα δεκαετιών.


Οι κυματισμοί, συνιστούν τους βασικούς παράγοντες που προκαλούν την αποσταθεροποίηση των κόκκων και στη συνέχεια τα θαλάσσια ρεύματα αναλαμβάνουν τη μεταφορά σε μεγάλες οριζόντιες αποστάσεις.


Οι διάφορες συνιστώσες που δρουν πάνω σε έναν κόκκο της επιφάνειας του πυθμένα είναι δυνατόν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες δυναμικές συνθήκες αποκόλλησης των επιφανειακών κόκκων με αποτέλεσμα την έναρξη της διάβρωσης.